Recenzja spektaklu Chopiniana/Bolero/Chroma

chopiniana_bolero_chroma_plakat_small_

W piątek 25 listopada 2016 odbyła się premiera spektaklu Chopiniana/ Bolero/ Chroma.  Spektakl został stworzony na  benefis  Krzysztofa Pastora, który obchodzi w 2016 roku swoje 60-lecie i 30-lecie pracy choreograficznej.

Różnorodność jaka jest prezentowana przez tancerzy Polskiego Baletu Narodowego daję widzowi posmak rozwoju i przemian baletu na przestrzeni lat.  Można powiedzieć, że jest to „cudowna pigułka”, która prezentuje  różne formy tańca począwszy od tradycyjnego baletu kończąc występem  absolutnie współczesnym.

Spektakl składa z trzech, krótkich oddzielnych występów: Chopiniana, Bolero i Chroma. Każdy z nich trwa nie więcej niż trzydzieści pięć minut co pozwala wysiedzieć i nie zasnąć każdemu amatorowi. J

Wieczór rozpoczyna Chopiniana rosyjskiego choreografa Michaiła Fokina z 1907 roku, która jest przykładem baletu romantycznego. Balet przedstawia młodego mężczyznę „Poetę”, któremu pod osłoną nocy ukazują się zjawy. Występowi towarzyszy piękna muzyka naszego narodowego kompozytora Fryderyka Chopina

Po pierwszej przerwie widz zostaje wrzucony na głęboką wodę. Bolero po raz pierwszy zostało przedstawione w 1928 roku w Paryżu. Krzysztof Pastor podjął się stworzenia własnej wersji choreograficznej tego spektaklu i przeniesienia go na deski Polskiego Baletu Narodowego.  Słowa Krzysztofa Pastora pięknie charakteryzują jego dzieło „ stworzyłem balet, gdzie motywem najważniejszym jest interakcja między kobietami a mężczyznami, pozornie chłodna, która jednak poprzez wzrastające napięcie prowadzi do dynamicznego, emocjonalnego finału

Baletem zamykającym spektakl jest Chroma stworzony przez znanego, brytyjskiego choreografa i reżysera Wayne’a McGregora. Jego twórczość uosabia najnowsze trendy w sztuce baletowej. Chroma wykracza poza kanony klasycznego baletu. Wayne McGregor mówi, że technologia jest dla niego inspiracja, a w swojej twórczości sprawdza możliwości i granice ciała tancerzy. W choreografiach zaburza przestrzeń i daje nowe spojrzenie na ludzkie ciało. Widz ma szansę ujrzeć niesamowitą precyzję, siłę i niekonwencjonalność w ruchach tancerzy. Wyróżniającym się elementem jest także muzyka Jacka White’a z White Stripes.

Krzysztof Pastor często przyrównuje repertuar baletowy do muzeum, w którym znajdują się różnorodne galerie. Na pytanie jak nazwałby galerię, w której można by zobaczyć wieczór Chopiniana/Bolero/Chroma odpowiedział „Myślę, że byłaby to galeria czystej formy”.

 

Autor
Pocahontas